فقه تربیتی یکی از ساحت‌های مطالعات بین رشته‌ای در راستای اسلامی‌سازی علوم انسانی است. از نظریه‌پردازان این ساحت، در تعبیر پیشینه این امر، به منابع تفسیری فقهی و غیره اشاره کردند؛ اما منظورشان پیشینه این ساحت در نفس اقوال نویسندگان این آثار است، نه این‌که خود آیات و روایات را مدنظر قرار داده باشند. نگارنده در این اثر می‌کوشد تا از رهگذر تحلیل آیات و روایات اثبات کند پیشینه اصلی فقه تربیتی، در خود آیات قرآن کریم و روایات معصومین علیهم السلام است. از حاصل این مقاله معلوم می‌گردد اصلی‌ترین پیشینه فقه تربیتی در خود قرآن و سنت است. به تعبیر دیگر اساساً هدف از تشریع در قرآن و سنت، هدف تربیتی است و آیات و روایات بارها علل و آثار احکام و شریعت را در تربیت انسان و طهارت جان او می‌جوید. از منظر ادله قرآنی و روایی، نکات اخلاقی- تربیتی به نوعی، پشتوانه و ضامن اجرایی آموزه‌های فقهی است، لذا تعلیم شریعت با تزکیه نفس همراه و توأمان است.
)