بررسی فقهی وظیفه مندی والدین در تربیت اعتقادی کودک با تأکید بر اهداف و شاخصه ها

نوع مقاله : مقاله تخصصی

نویسندگان

1 استاد خارج فقه و اصول حوزه علمیه مشهد؛ استادیار مرکز تخصصی آخوند خراسانی(وابسته به دانشگاه باقرالعلوم/

2 گروه فقه و معارف اسلامی ،مدرسه عالی فقه و قرآن ،مجتمع آموزش عالی خواهران ، نمایندگی استان خراسان، جامعه المصطفی العالمیه، افغانستان.

چکیده

 «تربیت اعتقادی» به عنوان شکلدهنده هویت ایمانی، در تمام شئون زندگی آدمی از جمله
اعمال فردی و روابط اجتماعی، خصلتهای روحی و روانی و... خود را نشان میدهد. تربیت
با پدر و
ًنوعا
فرزندان در سنین کودکی دارای ارزش و اهمیت خاصی است و کودکان در این دوران
مادر مأنوس و روحیه اثرپذیری بیشتری دارند. بنابراین قبل از آنکه هجمه
ِن
شمنا
های فرهنگی د
اسلام، کودکان ما را با اعتقادات پوچ و عقاید واهی گمراه کنند، باید در سنین کودکی عقاید ناب
اسلام را به آنان تزریق کرد. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که اهداف و شاخصههای
ر می
ّمقر
تربیت اعتقادی، چه وظایفی را بر دوش والدین نسبت به کودکان کند؟ این مقاله به روش
توصیفی، تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، تلاش دارد تا با ترسیم اهداف و شاخصههای
تربیت اعتقادی کودکان، معلوم سازد که وظایف والدین باید معطوف به چه اهداف و دارای چه
اصول و رویکردهایی باشد. با توجه به متون فقهی، والدین با آگاهی لازم و صحیح در باب اصول
دین من جمله توحید که محور اصلی اعتقادات به شمار میرود و یا با آشنایی از زندگی اولیای دین،
بزرگان و شخصیتهای اسلامی و بهرهوری از تجارب آنها در زندگی، میتوانند کودک را در جهت
موحد شدن، اخلاص قلبی، رسیدن به یقین و... یاری کنند
 

کلیدواژه‌ها