نقش دعای والدین در تربیت دینی فرزندان از منظر آموزههای فقهی

نوع مقاله : مقاله تخصصی

نویسندگان

1 گروه فقه و معارف اسلامی ،مدرسه عالی فقه و قرآن ،مجتمع آموزش عالی خواهران ، نمایندگی استان خراسان، جامعه المصطفی العالمیه، افغانستان .

2 گروه فقه و معارف اسلامی ،مدرسه عالی فقه و قرآن ،مجتمع آموزش عالی خواهران ، نمایندگی استان خراسان، جامعه المصطفی العالمیه، افغانستان.

چکیده

 دعا یکی از اصلیترین آموزههای اسلامی است. دعا در اسلام به جز ادعیه قرآنی و حیانیاند.
دعا روشی است که همزمان حاوی پیامهای تعلیم، تربیت و تعبد است. دعا علاوه بر خودسازی
بانزدیگ شدن به مبدأهستی سهم مهمی نیز در تربیت دیگران دارد. فرزندان عزیزترین و
دلنشینترین افراد پیرامون هر شخصاند که دعا نقش تعین کننده درهدایت و سعادت آنها دارد. این
تحقیق به دنبال این موضوع خواهد بودکه احکام مربوط به و ظیفه و الدین در تربیت فرزندان با
روش دعا را قبل از تولد و بعد از تولد استخراج نماید. مکتب اسلام برای نیل به سعادت و اصلاح
فرزندان قبل از تولد نیز بر این مسئله توجه کرده است. این پژوهش به روش کتابخانهای تحلیلی و
توصیفی با بررسی آیات و روایات نقشهای و الدین درتربیتی دینی فرزندان از منظر آموزههای فقهی
را مورد بررسی قرار میدهد. ازجمله نتایج این پژوهش این است که دعای و الدین در زندگی
فرزندانش یک امر بسیار مهم و دارای آثارهای گوناگون است. و الدین اولین مربیاناند که دعایشان
در تربیت فرزندان نقش بسزایی را دارد
 

کلیدواژه‌ها